۱. منبع و جنس ماده
چرم طبیعی
از پوست حیوانات (معمولاً گاو، گوسفند، بز، شترمرغ، کروکودیل و …) تهیه می شود.
یک ماده کاملاً ارگانیک و زنده با الیاف نامنظم است.
چرم مصنوعی
از مشتقات نفتی مانند پلی وینیل کلراید (PVC) یا پلی یورتان (PU) ساخته می شود.
بافتی کاملاً مصنوعی و یکدست دارد.
۲. ظاهر و بافت
چرم طبیعی
طرح رگه ها و منافذ غیر یکنواخت است.
لمس آن گرم و نرم تر است.
با گذر زمان زیباتر می شود (پَتینا).
چرم مصنوعی
طرح ها معمولاً تکراری و بیش از حد منظم اند.
در لمس سردتر و پلاستیکی تر احساس می شود.
ظاهر آن با زمان معمولاً خراب یا پوسته پوسته می شود.
۳. بو
چرم طبیعی
بوی خاص، ملایم و گیاهی/حیوانی دارد.
چرم مصنوعی
بوی پلاستیک یا مواد شیمیایی می دهد.
۴. دوام و عمر
چرم طبیعی
دوام بسیار بالا؛ در صورت نگهداری درست سال ها یا حتی دهه ها عمر می کند.
چرم مصنوعی
عمر کوتاه تر؛ به مرور ترک خورده یا پوسته می شود.
۵. قیمت
چرم طبیعی: گران تر به دلیل منبع محدود و مراحل دباغی.
چرم مصنوعی: ارزان تر و اقتصادی تر.
۶. وزن
چرم طبیعی بسته به نوع حیوان و ضخامت ممکن است سنگین تر باشد.
چرم مصنوعی معمولاً سبک تر است.
۷. مقاومت به آب
چرم طبیعی نسبت به آب حساس است و نیاز به مراقبت دارد.
چرم مصنوعی مقاومت بیشتری به رطوبت دارد.
۸. سازگاری با محیط زیست
چرم طبیعی: قابل تجزیه است، اما فرآیند دباغی می تواند آلایندگی داشته باشد.
چرم مصنوعی: غیرقابل تجزیه و آلاینده تر به دلیل پلاستیکی بودن.
